Ενδοϋαλοειδικές ενέσεις anti-VEGF

Πότε χρησιμοποιούνται

Τα φάρμακα anti-VEGF περιορίζουν τη δράση ενός παράγοντα που αυξάνει τη διαρροή και την ανάπτυξη παθολογικών αγγείων. Χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων στη νεοαγγειακή εκφύλιση της ωχράς, στο διαβητικό οίδημα της ωχράς και σε οίδημα μετά από απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδούς.

Πώς γίνεται η ένεση

Η θεραπεία γίνεται με αυστηρές συνθήκες αντισηψίας. Το μάτι αναισθητοποιείται με σταγόνες, καθαρίζεται και το φάρμακο χορηγείται με πολύ λεπτή βελόνα στο υαλοειδές. Η διαδικασία είναι σύντομη. Μικρή ενόχληση ή παροδικές μυοψίες μπορεί να εμφανιστούν μετά.

Συχνότητα θεραπείας

Πολλές παθήσεις χρειάζονται αρχικά επαναλαμβανόμενες ενέσεις. Στη συνέχεια τα μεσοδιαστήματα προσαρμόζονται με βάση την όραση, το OCT και την ανταπόκριση. Η διακοπή ή η καθυστέρηση χωρίς ιατρική οδηγία μπορεί να επιτρέψει υποτροπή της νόσου.

Πότε χρειάζεται άμεση επικοινωνία

Έντονος πόνος, σημαντική ερυθρότητα, επιδείνωση της όρασης, έντονη φωτοφοβία ή αυξανόμενο έκκριμα μετά την ένεση χρειάζονται άμεση εξέταση, επειδή μπορεί να υποδηλώνουν σπάνια αλλά σοβαρή επιπλοκή, όπως λοίμωξη.

Οι πληροφορίες είναι γενικές και δεν αντικαθιστούν την οφθαλμολογική εξέταση. Σε αιφνίδια μείωση της όρασης, έντονο πόνο, τραυματισμό, πολλές νέες μυοψίες ή φωταψίες ή σκιά στο οπτικό πεδίο, απαιτείται άμεση ιατρική εκτίμηση.